NL    PL link    ENG link
 


Dowgwillo_kop

Witamyblok wit|blok witNazwiskoblok wit|blok witHerbblok wit|blok witGenealogiablok wit|blok witKoligacjeblok wit|blok witAlbumy i wspomnieniablok wit|blok witHonor i Ojczyzna
Zdjęcia bezdomneblok wit| blok witWydarzeniablok wit|blok witWarto przeczytaćblok wit|blok witWarto zobaczyćblok wit|blok witŻołnierze Wyklęciblok wit|blok witMatki Polkiblok wit
Polskie Kresyblok wit|blok witLekcja historiiblok wit|blok witŚpiewnik wileńskiblok wit|blok witPolecane witrynyblok wit|blok witBiblioteka

 

 



Waclaw Morawski

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wacław Morawski, ps."Saszka"

Urodzony w 1923 roku w Wilnie. Żołnierz Armii Krajowej. Partyzant II Batalionu 77 pp u „KRYSI”. W 1943 roku w Batalionie Szturmowym jako strzelec wyborowy, dowódca patroli dywersyjnych. Był dzielnym żołnierzem do specjalnych i trudnych zadań. Brał udział we wszystkich, licznych walkach batalionu. Ciężko ranny przy likwidacji posterunku żandarmerii niemieckiej. Za rozbicie więzienia w Lidzie i uwolnienie więźniów odznaczony Krzyżem Walecznych.

Wspomnienia Wacława Morawskiego

Zanim trafił do Szczecina los miotał go w różne strony. Historia Jego życia zaczyna się na Ziemi Nowogródzkiej, potem wiedzie przez całą Polskę, aż do Niemiec, wreszcie każe osiąść w Szczecinie. Pewnego dnia przeczytał w „Kurierze Szczecińskim” wspomnienia byłego przymusowego robotnika, który opowiadał, że niemiecki gospodarz spod Lidzbarka przywoził im szare mydło i mówił, że to zrobione zostało z ludzi.
Wacław Morawski do 1944 roku był żołnierzem Armii Krajowej, w oddziałach leśnych na ziemi Nowogródzkiej. Potem wcielony do Wojska Polskiego, opowiadał nam, jak w drodze na Berlin, na początku kwietnia 1945 roku był w Gdańsku i widział to, o czym opowiadał robotnik.

„........ na początku kwietnia 1945r. w Gdańsku nie było polskich komendantur, tylko sowieckie. Kiedy dotarłem tam, miałem iść z drugim rzutem na Berlin. Parę dni byłem w mieście i wysyłano mnie z dziesięcioosobowym patrolem w stronę centrum Gdańska, Starówki. Po prawej stronie szerokiej ulicy ujrzałem wysoki budynek za wysokim murem. Byłem ciekaw co tam jest. Przelazłem przez ogrodzenie i znalazłem się na dziedzińcu przed budynkiem. Wejście zostało zasypane gruzem. Wlazłem przez okno, zobaczyłem duży stół, a na nim narzędzia jak chirurgiczne. W następnej hali po obu stronach zobaczyłem pojemniki z ciałami ludzkimi. Na końcu hali znajdował się kocioł oraz zbiornik z gęstą mazią. Do kotła prowadziły schodki. Wszedłem po nich i zajrzałem do środka. W mazi widać było kości. Kiedy wstrząśnięty tym wyszedłem z budynku, trafiłem na teren otoczony murem i zasłany kośćmi.
Był kwiecień 1945r. W Gdańsku nie było polskich komendantur wojskowych, tylko sowieckie. Nie miałem komu zgłosić strasznego odkrycia. Od tamtego dnia do dziś nie byłem już w Gdańsku”.

Wyżej wymieniona notka biograficzna i WSPOMNIENIE Wacława Morawskiego znajduje się w książce Danuty Szyksznian „Jak dopalał się ogień biwaku” Wyd.Albatros Szczecin 2009.


Wacław Morawski zmarł 8 września 2011 roku. Jest pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.