NL    PL link    ENG link

Dowgwillo_kop

Witamyblok wit|blok witNazwiskoblok wit|blok witHerbblok wit|blok witGenealogiablok wit|blok witKoligacjeblok wit|blok witAlbumy i wspomnieniablok wit|blok witHonor i Ojczyzna
Zdjęcia bezdomneblok wit| blok witAktualnościblok wit|blok witWarto przeczytaćblok wit|blok witWarto zobaczyćblok wit|blok witŻołnierze Wyklęciblok wit|blok witMatki Polkiblok wit
Polskie Kresyblok wit|blok witLekcja historiiblok wit|blok witŚpiewnik wileńskiblok wit|blok witPolecane witrynyblok wit|blok witBiblioteka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

70 rocznica Powstania Wileńskiego

W Szczecinie rozpoczęły się obchody 70. rocznicy wybuchu Powstania Wileńskiego. Na Pl. Lotników młodzież z zespołu „SERDUSZKA” śpiewała pieśni patriotyczne dla zgromadzonych kombatantów i szczecinian.
Jedną z pieśni był po raz pierwszy wykonany „Hymn Powstania Wileńskiego”, do którego piękne słowa napisała Barbara Teresa Dominiczak, a muzykę Piotr Kluczko. [Do wysłuchania TUTAJ]
Przebieg Powstania Wileńskiego zwanego operacją „Ostra Brama” przedstawił Bartłomiej Ilcewicz z Civitas Christiana.
Obdarzeni kwiatami kombatanci udali się do pobliskiej karczmy na „Spotkanie Pokoleń”.
Podczas imprezy można było kupić książkę Danuty Szyksznian „281 dni w szponach NKWD” i wiersze o Powstaniu Warszawskim „Empatią pisane” przez Barbarę T. Dominiczak i otrzymać autograf obecnych na uroczystościach autorek.

70 rocznica powstania wilenskiego 70 rocznica powstania wilenskiego
70 rocznica powstania wilenskiego 70 rocznica powstania wilenskiego
     

W 70. ROCZNICĘ POWSTANIA

BYŁO WARTO


Pytają was, wciąż pytają, jaki był sens tej ofiary?
Czy warto było znów zaufać hasłu "Mierz siły na zamiary"?
Czy nie czujecie goryczy bólu z powodu ciężkiej straty?
Tyle tysięcy martwych rodaków; zabite Ojczyzny kwiaty...
Co was skłoniło - bez broni, wsparcia -jaka euforii przyczyna?
Czy was nie dławił ciężar oskarżeń: śmierć miasta to wasza wina?
Czy prawdę mówią słowa pieśni - "byliście silni jak stal"?
Czy skamieniały wasze serca, by zdusić po bliskich żal?
Czy was nie kusił do rezygnacji brak lekarstw, broni, żywności?
Czy w najtrudniejszych momentach bitwy heroizm jeszcze w was gościł?
Jak się toczyło wasze życie pośród rumowisk i śmierci?
Widok totalnej zagłady miasta rozpaczą was nie przewiercił?

Co dziś czujecie, gdy dźwięki syren w godzinie "W" Polskę wstrzymały?
Co lepiej mówi o tamtych latach - klęska czy powód do chwały?
Co czujesz, stojąc na warcie w parku? On wtedy zmienił się w cmentarz!
Czy lepiej wielkość chwili dziejowej, czy strach o życie pamiętasz?

W gorzkich pytaniach tkwi okrucieństwo bezpiecznych i szczęśliwych.
Jakby strzelali kulą oskarżeń: czemuś pozostał wśród żywych?
Zostaw pytania retoryczne, posłuchaj ściszonych głosów -
W nich piękno życia i sens śmierci w imię Ojczyzny lepszego losu.
To pokolenie, które łzy roniąc, wspomina dawne lata,
Wciąż dźwiga bagaż bólu i dumy z tamtego, trudnego świata.

Barbara T. Dominiczak


Los zaszydził ze szlachetnych haseł.
Na rycerzy - lawina kamieni
Popłynęła, Heros przegrał z czasem
Co rodaków część w błaznów odmienił.

Przez dziesiątki lat - fałsz lub milczenie
I niejedna dawka pogardy.
Biczowane walecznych wspomnienie
Nie zmieniło orłów w pulardy.

Znów idą - smutni, ale dumni.
Otrząsają łańcuch prawdy z rdzy.
Nikt nie zabił w nich, ani nie stłumił,
Wiary, że było warto - nawet przez morze krwi.

Barbara T. Dominiczak