NL    PL link    ENG link
 


Dowgwillo_kop

Witamyblok wit|blok witNazwiskoblok wit|blok witHerbblok wit|blok witGenealogiablok wit|blok witKoligacjeblok wit|blok witAlbumy i wspomnieniablok wit|blok witHonor i Ojczyzna
Zdjęcia bezdomneblok wit| blok witAktualnościblok wit|blok witWarto przeczytaćblok wit|blok witWarto zobaczyćblok wit|blok witŻołnierze Wyklęciblok wit|blok witMatki Polkiblok wit
Polskie Kresyblok wit|blok witLekcja historiiblok wit|blok witŚpiewnik wileńskiblok wit|blok witPolecane witrynyblok wit|blok witBiblioteka

 

 

Edward Wolff. Zdjęcie zrobione pomiędzy 1857 i 1865 r. przez Eugène Adolphe Disdéri. Kolekcja Musée d'Orsay.
Nagrobek Edwarda Wolffa na Cmentarzu Montparnasse.
 
 

Edward Wolff

Polski pianista, kompozytor i pedagog. Urodził się 15 listopada 1814 r. w rodzinie lekarza warszawskiego i wielbiciela muzyki Józefa Wolffa. Jego matka Eleonora Oestreicher będąca także pianistką amatorką, udzielała pierwszych lekcji synowi. Jej siostra Regina nosząca po mężu nazwisko Wieniawska była matką Henryka i Józefa, którzy nalężą do najwybitniejszych polskich artystów tego okresu. Edward opiekował się braćmi Wieniawskimi podczas ich nauki i pierwszych publicznych występów w Paryżu. Młodszy brat Edwarda - Bolesław Maurycy (1825-1883) - mieszkający od 1848 roku w Petersburgu był znanym księgarzem i wydawcą twórczości Mickiewicza (w wersji polskiej i w 1882 r. także po rosyjsku), Puszkina, Lermontowa i innych.

Edward Wolff rozpoczął edukację muzyczną w Warszawie u J. Zawadzkiego i kontynuował w latch 1828-1832 w Wiedniu u Wilhelma Würfla (1790-1832), którego najbardziej znanym wychowankiem był Fryderyk Chopin. Zanim na stałe przeniósł się do Paryża w 1835 roku pobierał także lekcje harmonii i kompozycji u J. Elsnera.

Swoją popularność zawdzięcza bardzo licznym występom w salach koncertowych, salonach arystokratycznych i artystycznych oraz kompozycji dostosowanych do wymogów odwiedzającej te sale publiczności. Wykonywał prawie wyłącznie własne kompozycje. W sumie jest ich prawie 350. W recenzjach prasowych z jego występów jest mowa o wyjątkowych technicznych umiejętnościach i nadzwyczaj pięknym prowadzeniu melodii. Poza Paryżem i innymi miastami we Francji występował również w Niemczech, Austrii i Rumunii. Jednak z powodu choroby zaprzestał prawie całkowicie występów od 1873 r.

Poza kompozycjami w stylu wirtuozowskim lub lirycznym równie dużą popularnością cieszyły się w salonach jego utwory taneczne (walce, tarantelle), a w salach koncertowych wariacje i fantazje oparte na tematach ze znanych oper wykonywanych w duecie ze skrzypcami lub wiolonczelą.

Jednak najwięcej uznania uzyskał kompozycjami o polskim charakterze narodowym (mazurki i polonezy) czym odróżniał się od wielu innych kompozytorów 'muzyki popularnej' tego okresu.

 
Pianistka Joanna Maklakiewicz nagrała w 2013 r. płytę z utworami Edwarda Wolffa.
Więcej informacji o tej płycie z możliwością jej zamówienia można znależcć TUTAJ